MOOCHI

be name khoda
salam on aleikom
:)
pack e jadid:the man who sold the world az nirvana
ahange sade vali kheili ghashang
toosh chord , midi, gp , ba akse rythmesh hast
omidvaram be dardeton bokhore va mellate rocker ghadre in harekate mano bedoonan :P http://www.uploading.com/files/74GKNS94/the_man.zip.html 

	کارن آنه کارپنتر (1950 – 1983)

به نام خدا


پاواروتی، بزرگترین مروج اپرا در جهان درگذشت


ساعت پنج صبح امروز مشهور ترین خواننده تاریخ اپرای جهان لوچینیا پاواروتی در شهر مودنای ایتالیا درگذشت. با اینکه دیروز خبر وخامت حال او روی خبرگزاری ها نقش بسته بود، خبر مرگ او برای دوستدارانش کاملا غیر منظره بود، چراکه او چند هفته پیش با به دست آوردن سلامتی خود و خبر موفقیت در، درمان سرطان لوزالمعده، هوادارانش را امیدوار کرده بود.

دلایلی که برای بیماری او از طرف پزشکان مطرح شده، افزایش سن، کشیدن سیگار، اضافه وزن (که تا 130 کیلو رسید) و چربی بیش از اندازه است. شایان ذکر است که او پنج بار مورد شیمی درمانی قرار گرفته بود.

خبر درگذشت این خواننده با سرعتی برق آسا در صفحه اول خبرگزاری های جهان جای گرفت؛ بسیار پرسرعت تر و وسیتر از خبر درگذشت ریگان و یلتسین!

در وب سایت شخصی او هم تصویری از او با این نوشته نقش بست (بدون هیچ لینک یا توضیح دیگری) : " فکر می کنم زندگی با موسیقی، زیبا است و ارزش صرف شدن را دارد و این دلیلی است که من زندگی ام را به آن اختصاص داده ام." لوچینیا پاوروتی (1935-2007) !

شهرت افسانه ای پاواروتی در میان مردم، نه کاملا به دلیل توانایی های تکنیکی و اجرا نمایش های او در اپرا های مشهور بود، او بیشتر به دو دلیل شهرت مردمی یافت، اول- اجراهای پر تعداد با خوانندگان مشهور مردمی سراسر جهان مثل: سلین دیون، برایان آدامز، آناستازیا، التون جان، انریکو ایگلیسیاز، ریکی مارتین، اریک کلاپتون، استینگ (که به عنوان مجموعه ای به نام "پاواروتی و دوستان" در دنیا تکثیر شد) دوم- به خاطر شخصیت مردمیش و فعالیتهای انسان دوستانه بیشماری که درطول نیم قرن زندگی هنری خود به انجام رساند.

در 15 سال اخیر کنسرت های پاواراتی پربیننده ترین کنسرت های تاریخ موسیقی کلاسیک بود (هرچند او در این سالها، از قطعات آوازی ای بهره برد که کوتاه تر و مردم پسند تر از رپرتوار دیگر خوانندگان اپرا بود)

با اینکه جایگاه پاواروتی در میان خوانندگان اپرا همواره تحصین برانگیز بود ولی گاه او را به نداشتن اطلاعات کافی در زمینه اپرا (از اجرای نقش های مختلف گرفته تا اجرای موسیقی به لهجه های مختلف که از وظایف یک خواننده اپرا است) محکوم میکردند.

پاواروتی فرزند یک خانواده فقیر است که با شغل نانوایی امرار معاش میکرده اند، او در جوانی یک علاقمند واقعی فوتبال و همچنین یک فوتبالیست موفق بود که در تیم شهر خود بازی میکرد. مدتی نیز به اصرار خانواده اش به معلمی پرداخت تا اینکه با علاقمند شدنش به آواز کلاسیک از این کار دست کشید و به آواز پرداخت.

پاواروتی از دهه 60 (میلادی) پله پله مدارج شهرت و ترقی را طی کرد و تا سال 2004 که تورهای خداحافظی خود را در سراسر جهان به اجرا میگذاشت (که به خاطر بیماریش در اردیبهشت نیمه تمام ماند) به محبوبیت افزوده شد.

پاواروتی هیچگاه مانند دومینگو از تحصیلات بالای موسیقی بهره مند نشد هرچند نزد استادان خوبی تعلیم دید که نامدارترین آنها جان ساترلند (John Sutherland) خواننده سوپرانوی بزرگ ایتالیایی (که سه سال کوچکتر از پاواروتی است) بود. جان ساترلند آثار زیادی را همراه با پاواروتی و دومینگو به اجرا و ضبط گذاشته است.

audio.gif قسمتی از اجرای درخشان لوچیانا پاواروتی را بشنوید

پاواروتی را میتوان چهره ای نامید که پس از انریکو کاروزو (ستاره ای که بیش از 80 سال پیش نمونه یک خواننده تمام عیار اپرا در جهان بود) هنر اپرا را در جهان معرفی کرد و مخصوصا با برنامه مشهوری که همراه با دومینگو و کارراس برگزار کرد، علاقه مندان زیادی را به سالن های ورشکسته اپرای جهان کشید، هنر اپرا در جهان از این نظر بسیار مدیون اوست. هنوز آلبوم های این کنسرت های او به همراه دومینگو و کارراس، جزو پرفروشترین آثار موسیقی کلاسیک محسوب میشوند.

سلام اینم پاپ راکر ما......
کریستوفر جان دیویسون ملقب به کریس دی برگ در ۱۵ اکتبر سال ۱۹۴۸ در آرژانتین متولد شد. پدرش "چارلز دیویسون" دیپلمات انگلیسی و مادرش "ماوی امیلی دی برگ" منشی ایرلندی بود. کودکی کریس دی برگ به خاطر شغل دیپلماتیک پدر به مسافرت و کسب تجربه در این راه گذشت و به این خاطر در کشورهای مختلفی مثل مالت، نیجریه و زئیر بزرگ شد. هنگامی که ۱۲ ساله بود خانواده اش به "Emerald Isle" در ایرلند رفتند، جایی که هنوز هم کریس دی برگ با همسرش دایان و سه فرزندش رزانا، هوبی و مایکل زندگی می کند.

در سال ۱۹۶۰ پدرش یک قلعه قدیمی به نام بارگی کاسل خرید که در قرن ۱۲ ساخته شده بود. بعد از اینکه قلعه دوباره توسط خانواده دیویسون بازسازی شد، آنها آنجا را به یک هتل خانوادگی برای تعطیلات تبدیل کردند. کریس اولین کنسرتهایش را در این قلعه اجرا می کرد و بعد از ظهر ها برای میهمانان گیتار می نواخت. کریس نواختن گیتار را با روش سعی و خطا، یعنی بدون هیچ نت از پیش نوشته شده ای یاد گرفت.

کریس زبان انگلیسی و فرانسه را در کالج معروف ترینیتی در شهر دوبلین آموخت. هنگامی که وی مشغول تحصیل در کالج ترینیتی بود شروع به نوشتن آهنگهای پاپ کرد. در سال ۱۹۷۱ کریس برای پیدا کردن یک شغل در موسیقی به لندن سفر کرد. در یک رستوران و آرایشگاه به عنوان خواننده شروع به کار کرد و از طرف یکی از دوستانش که به تازگی رستورانی به نام "Captain Americas" در دوبلین تاسیس کرده بود پیشنهاد کار دریافت کرد و برای میهمانانی که مشغول صرف غذا بودند موسیقی می نواخت.

در سال ۱۹۷۴ کریس با کمپانی M&A قراداد امضاء کرد و گروه سوپر ترمپ را در تور جدیدترین آلبومشان به نام "Crime of the Century" همراهی کرد. در این زمان بود که نامش را به کریس دی برگ تغییر داد و در سال ۱۹۷۵ آماده انتشار اولین آلبومش به نام "...Far Beyond These Castle Walls" شد.

اولین موفقیت بین المللی کریس در سال ۱۹۷۵ با آهنگ "Turning Round" که بعدها به اسم "Flying" تغییر نام داد رقم خورد. این آهنگ برای ۱۷ هفته در صدر جدول بهترین ها در برزیل قرار گرفت و بیش از نیم میلیون نسخه از آن به فروش رفت. آلبوم بعدی کریس دی برگ به نام "Spanish Train & Other Stories" آهنگی به نام "A Spaceman Came Travelling" داشت که در انگلستان جزو بهترین آهنگ های کریسمس شناخته شد. ولی موفقیت واقعی این آلبوم آهنگی به نام "Patricia The Stripper" است که هنوز هم درخواست اجرای آن از طرف تماشاچیان در کنسرت های کنونی کریس وجود دارد.

در سال ۱۹۸۴ کریس هشتمین آلبومش را به نام "Man On The Line" منتشر کرد. این آلبوم شامل یکی از معروفترین آهنگ های کریس به نام "High On Emotion" است که در آن زمان در ده کشور اروپایی به عنوان بهترین آهنگ شناخته شد.

در سال ۱۹۸۶ آلبوم "Into The Light" را که آهنگی به نام "The Lady In Red" داشت منتشر کرد. این آهنگ در سراسر دنیا باعث شهرت کریس شد و در انگلستان و ۲۴ کشور دیگر به عنوان بهترین آهنگ شناخته شد ولی در آمریکا رتبه دوم را کسب کرد. آلبوم "Into The light" در آفریقای جنوبی ،‌نروژ ،‌سویس و انگلستان جایزه پلاتینیوم دریافت کرد. در آمریکا، ‌زلاندنو، ‌دانمارک و بلژیک هم جایزه طلایی گرفت. این آلبوم شامل آهنگ "Say Goodbye To It All" است که ادامه ترانه "Borderline" از آلبوم "The Getaway" سال ۱۹۸۲ است.

آلبوم بعدی کریس دی برگ به نام "Flying Colours" در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. این آلبوم همچنین پر فروش ترین آلبوم کریس دی برگ تا به حال بوده است. در طول ۲۸ سال فعالیت، ‌کریس دی برگ بیش از ۲۰۰ جایزه طلایی و پلاتینیوم دریافت کرده است. حتی برخی از سیاستمداران و افراد مشهور از طرفداران موسیقی کریس دی برگ میباشند. کریس دی برگ در سراسر دنیا از اروپا (آلمان، انگلستان، ایرلند،...) و آسیا (ایران، ژاپن، لبنان،...) تا آمریکای شمالی (کانادا) و آمریکای جنوبی (آرژانتین، برزیل،...) محبو بیت دارد.

کریس دی برگ تورها و کنسرتهای زیادی در سراسر دنیا از جمله در آلمان، انگلستان، ایرلند، ژاپن، لبنان، کانادا، آفریقای جنوبی، اروپای شرقی، اروپای مرکزی و خاور دور اجرا کرده است که بسیاری از آنها سریعا" به فروش رفته است.

کریس دی برگ در ۱۶ سپتامبر سال ۲۰۰۲ آلبوم جدید خود به نام "Timing Is Everything" را منتشر کرد که شامل ۱۱ آهنگ جدید بود. کریس دی برگ در این آلبوم بیشتر به دنبال یک آلبوم تفریحی و شاد بوده است ولی هنوز چند آهنگ از جمله "There"s Room In This Heart Tonight" آهنگهای عمیقی از نظر موسیقی و شعر میباشند. بزرگترین موفقیت این آلبوم آهنگ "Lebanese Night" میباشد که در کشورهایی مثل لبنان و سایر کشورها آهنگ شماره یک آهنگهای عربی و انگلیسی شد.او همچنین در سال ۲۰۰۴ آلبومی به نام The Road To Freedomو در سال ۲۰۰۶ آلبومی دیگر به نام The Storyman به بازار داد که آلبوم آخری تمام آهنگهای آن سمفونی میباشد
[ویرایش] آلبوم‌ها

* Far Beyond These Castle Walls, ۱۹۷۴
* Spanish Train and Other Stories, ۱۹۷۵
* At the End of a Perfect Day, ۱۹۷۷
* Crusader, ۱۹۷۹
* Eastern Wind, ۱۹۸۰
* Best Moves, ۱۹۸۱
* The Getaway, ۱۹۸۲
* Man on the Line, ۱۹۸۴
* Into The Light, ۱۹۸۶
* Flying Colours, ۱۹۸۸
* Spark to a Flame - The very best of CHRIS DE BURGH, ۱۹۸۹
* High on Emotion - Live from Dublin, ۱۹۹۰
* Power of Ten, ۱۹۹۲
* This Way Up, ۱۹۹۴
* Beautiful Dreams, ۱۹۹۵
* Live in South Africa, ۱۹۹۷
* The Love Songs, ۱۹۹۷
* Quiet Revolution, ۱۹۹۹
* Timing Is Everything, ۲۰۰۲
* The Road To Freedom, ۲۰۰۴
* Live In Dortmund, ۲۰۰۵
* The Ultimate Collection, ۲۰۰۵
* The Storyman, ۲۰۰۶

به نام خدا
سلام بچه ها جون
اقا یه سبک واقعا خدا Symphonic Black Metal
واقعا ادم رو تحت تاثیر قرار میده
یه گروه خوب graveworm




يک باند ايتاليایی آلمانی در سبک Symphonic Black Metal می باشد که وکال آن
بر عهده یStefan Fiori بوده که به نظر بیشتر متالرا يکی از بهترين و قويترين وکالرهای اين سبک است.جنس صدايش کاملا مطابق با نوع موسيقی و سبک ارائه شده می باشد و بخوبی حتی در اجراهای زنده قادر به هماهنگی صدای خود با افت و خيزهای موسيقی است.وی همچنين در گروه Abigor نيز وکالر بوده.

ارنج قبلی گروه بدين فرم بوده که Didi Schraffl گيتار بيس ميزده و Steve Unterpertinger و

Erric Treffel گيتار ليد می زدند و Stefan Fiori نيز وکالر بوده و فرم کنونی باند بدين شکل است

که:

Stefan Fiori: Vocal

Mastchl Innerbichler: Drums

Sabine Mair: Keyboards

Eric Righi: Guitar,Bass

Steve Unterpertinger: Giutar

و تاکنون نيز تغييری نکرده است.نکته ی جالب در اينجاست که با وجود تبليغات بسيار کم گروه و عدم

تمايلش برای تبديل شدن به گروهی تجاری باز هم کم تر شنوند ه ی حرفه ای بلک متال يافت می شود که کاری از اين باند گوش نداده و يا نداشته باشد.

Graveworm تا کنون شش آلبوم از خود ارائه داده که آخرين آن آلبوم بسيار زيبا و تکنيکی

Engraved In Black است که در سال 2003 ارائه شد.

در بررسی آلبوم های توليد از اين باند در ابتدا به يک Demo بر می خوريم که در حقيقت اولين دمويشان

نيز محسوب می شود و در سال 1994 با همان نام Demo-عرضه شد.پس از آن در همان سال آلبوم

ديگری را آماده ساختند و عرضه کردند به نام Eternal Winds که شامل دو track به نامهای

Eternal Winds و Tears From My Eyes بود و در آلبوم When Daylight's Gone که

در همان سال انتشار يافت اين دوTrack نيز در کنار پنج Track ديگر جای گرفت که به نوعی می توان

گفت که اين آلبوم آلبوم اول و رسميه گروه است و تاثير بسزايی در معرفی Graveworm و سبک

موسيقيايشان داشته است.از جمله Track های به ياد ماندنی در اين آلبوم نيز می توان به Far Away

و When The Sky Turns Black وLost Yourself اشاره کرد که از ريتم سنگين و در عين

غمناکی بر خوردار است.Far Away در اين ميان همچون مرواريدی می درخشد.Track ايی که تا نيمه

های آن با Death Vocal توسط Stefan به طرز محزونی خوانده می شود و سر انجام در اواخر با

صدای BlackVocalشيون وار به پايان می رسد.و در اين ميان ليد گيتارها بسيار هماهنگ با کيبورد

نواخته می شود و همگی با هم فضايی تاريک و محنت بار را خلق می کنند.

در سال 1998 آلبوم ديگری به نام Underneath The Crescent Moon خلق شد که شامل چهار

Track به نامهای زير است:

Awaiting The Shining -01
02-Awake... Thy Angels Of Sorrow
03-By The Grace Of God
04-How Many Tears

هستند و علاوه بر آنکه هر يک در نوع خود کم نظير است باز در اين ميان می توان به

Awaiting The Shining اشاره کرد.Track ای بسيار سرعتی با ريتم های زنبوری گيتار و

همراهی درام با آن که از همان بدو شروع به سرعت نواخته می شود و کيبورد که به شکلی کاملا مکمل

موسيقی را هدايت می کند و صدای فرياد وار Stefan که از شروع آهنگ تا انتها قدرت کوبندگی ريتمها

را چندين برابر می کند.پس از آن به Track فوق العاده تاريک و محزون

Awake... Thy Angels Of Sorrow می توان اشاره کرد که توسط Sara کهClean Vocal

گروه Cradle Of Filth را نيز عهده دار است خوانده شده و بسيار در القای غم در اين Track موفق

بوده و در اين وسط نقش Sabine Mair کيبورديست باند هم نبايد فراموش شود که به زيبايی هر چه

تمام تر نواخته است.

در سال 1999 آلبوم بسيار قوی As The Angels Reach The Beauty از Graveworm

ارائه شد که حاوی نه Track بود و ارائه آن سبب شد تا از نام Graveworm در محضر طرفداران

بلک متال به عنوان نامی عظيم و بزرگ ياد شود.آلبوم بسيار عالی که همپايه ی آلبوم های بزرگان بلک

متال در آن سال به شمار می رود.

1. A Dreaming Beauty
2. Portrait Of A Deadly Nightshade
3. Ceremonial Requiem
4. Nocturnal Hymns
5. Behind The Curtain Of Darkness
6. Pandemonium
7. Prophecies In Blood
8. Into The Dust Of Eden
9. Graveyard Of Angels

از Track های جاودان اين آلبوم بايد به Track سوم به نام Ceremonial Requiem اشاره

کرد.Track ای که با ريتم درام و کيبورد آغاز شده و پس از يک تعليق به ناگه انفجار Black Vocal

و ريتم خشن Guitar با هم آغاز شده و کيبورد که يکباره موسيقی را به اوج می برد و دوباره آرام می

سازد همگی با هم حاکی از مقدار کاريست که بر روی Track انجام شده است.نمونه ی اين حالت را ما

دوباره در Track پنجم Behind The Curtain Of Darkness شاهديم که باز هم به زيبايی کار

شده است.و اما Track هفتم Prophecies In Blood بهترین Track های اين آلبوم؛شايد تصور

کنيد که اغراق است اگر گوش نداديد اين يکی رو حتما گوش کنيد تا شما رو در تاريکی غرق کنه و محنت

اطرافتون رو بگيره.موزيک با ملودی غمناک گيتار ليد آغاز شده و با کيبورد و درام همراهی می شود و

سرانجام صدای Stefan به آن می پيوندد.سراسر اين Track محزون و گرفته است و شنونده را در

يک فشار خورد کننده تا پايان قرار می دهد. حتی در قسمتهايی ملودی ها کمی شاد شده ولی دوباره به غم

باز می گردد.Track نهم Graveyard Of Angels رو هم گوش کنيد و اون هم منحصر به فرده.

در سال 2001 آلبوم شاهکار Scourge Of Malice انتشار يافت.آلبومی که به همه ثابت کرد که

Graveworm همواره رو به صعود است.اين آلبوم که در آن از ساز ويولون هم استفاده شده کاری به

مراتب قوی تر و تکنيکی تر از کارهای پيشين گروه است که محتوی ده Track می باشد.به نامهای :

01-Dreaded Time
02-Unhallowed By The Infernal One
03-Abandoned By Heaven
04-Descending Into Ethereal Mist
05-Threnody
06-Demonic Dreams
07-Fear Of The Dark
08-In Vengeance Of Our Wrath
09-Ars Diaboli
10-Sanctity Within Darkness
می باشد.Track اول آن مقدمه و موزيک بی کلام زيباييست.Track دوم آن کاری واقعا عاليست که در

آخر با ويلون همراه شده و به زيبايی خاتمه ميابد.در Track سوم يعنیAbandoned By Heaven

فضای سنگين و رويايی و افسرده ای حاکم است که به بهترين وجه کار شده و پی بردن به آن تنها از راه

گوش دادن موثر است.ولی آنچه که در بين تمامی اين Track های رويايی به چشم می خورد Track

شماره ی هفت Fear Of The Dark است که کاور گروه بزرگ Iron Maiden است.که در ابتدا با

ويلون آغاز شده و سپس با ريتمی تند و تهاجمی آغاز می شود و از نظرم بسيار زيبا تر و غنی تر از

Track اصلی آن که متعلق به Iron Maiden است اجرا شده.

و سرانجام آلبوم Engraved In Black در سال 2003 به بازار آمد.کاری که تمامی طرفداران

Graveworm را شوکه کرد و از اين باند نزدشان اسطوره ساخت.آلبومی که به هيچ وجه نمی توان

Track ای را در آن برتر از ديگری ناميد. اين آلبوم شامل نه Track اصلی و يک Track جايزه ای

می باشد به نامهای:

-Dreaming Into Reality
Legions Unleashed
-Renaissance In Blood
Thorns Of Desolation
-Abhorrence
-Losing My Religion
-Drowned In Fear
-Beauty Of Malice
-Apparition Of Sorrow
-It's A Sin(bonus track)b
واقعا زیباست...................
من دو تا البوم ازشون دارم همه اهنگام رو ول کردم چسبیدم به اینا

به نام خدا
صلام بچه ها
چخخخخخخ تورید طابثتون خوش می گذره؟
درسارو چه توری افتادید؟
قلت املاییا رو دارید؟خیلی هال میده
امروز اشغ جدیدمو در سهنه داریم گروه بثیار طوپ......

تستامنت یکی از گروههای Thrash متال دهه ی 80 است. گروه Testament در سال 1985 و توسط Steve Souza پایه گذاری شد. با پیوستن Erick Peterson و Derrick Ramirez به عنوان گیتاریست, Greg Christian به عنوان بیسیست و Louie Clement به عنوان درامر, Testament فرم اصلی خود را به دست آورد.آنها اولین کار رسمی خود را در سال 1987 و با نام Legacy ارائه کردند. این اثر برای یک گروه تازه کار اثری فوق العاده بود. البته خود اعضای گروه اعتراف کردند که این اثر خود را متاثر از Metallica ارائه داده اند. البته خواننده ی این گروه هم اکنون Chuck Billy بود که حضور او در Testament نقطه ی عطفی در تاریخ این گروه سر شناس بود. این آلبوم یکی از بهترین آلبوم های تستامنت است و همگان آن را با Kill 'Em All از متالیکا مقایسه می کنند. پس از این آلبوم گروه کنسرتهای زیادی را در سراسر اروپا بر گزار کرد که یکی از آنها را که در هلند برگزار شد به صورت EP بیرون داد. یک سال بعد یعنی در سال 1988 گروه دومین آلبوم خود را بیرون داد. این آلبوم که The New Order نام داشت یکی از بهترین آثار گروه است و بعد از این آلبوم بود که Testament به عنوان یک گروه بزرگ Thrash متال معرفی شد. در این آلبوم معضلات وقت امریکا همچون بی عدالتی اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. تا جایی که در آهنگ The Day Of Reckonning به شدت رئیس جمهور وقت امریکا را سؤال می برند گروه در سال 1989 به همراه گروههای بزرگی همچون Saxon,Iron Maiden و ... در فستیوال

Monsters Of Rock شرکت کرد که Chuck Billy از آن به عنوان بهترین خاطره اش یاد می کند. آنها در همین سال سومین آلبومشان را به نام Practice What You Preach بیرون دادند که با استقبال خوبی مواجه شد. ریتم آهنگهای این آلبوم تا حدودی ملودیک و ملایم شده بود و از خشونت دو آلبوم قبلی کاسته شده بود, هر چند اشعار محتوای پخته تری پیدا کرده بودند. در این آلبوم هم آنها به دو موضوع مهم اعتراض می کنند. مثلا در آهنگ Green House Effect افرادی را که به خاطر دلایل شخصی دست به تخریب محیط زیست می زنند مورد نکوهش قرار می دهد یا در آهنگ

Blessed In Comptent اختلافات قومی قبیله ای و انتقال نسل به نسل آن را به شدت محکوم می کنند. آنها در سال 1991 آلبوم Souls Of Black را ارائه دادند که ضعیف ترین کار گروه لقب گرفته است. آنها در سال 1992 با آلبوم The Retouval باز هم قدرت خود را به رخ مربع قدرتمند Thrash متال یعنی Metallica-Megadeth-Anthrax-Slayer کشاندند. آهنگ As The Seosens Gray از این آلبوم یکی از بهترین آثار Testament در تمام دوران است. آلبوم بعدی تستامنت Return To Serinity نام داشت که کار بسیار ضعیفی بود. بعد از این آلبوم تغییرات وسیعی در گروه انجام گرفتو John Tempsta به عنوان درامر و James Murphy به عنوان گیتاریست به گروه اضافه شدند. در سال 1997 آنها آلبوم Demonic را ارائه دادند. آنها در این آلبوم تا حدودی از Thrash فاصله گرفتند و به Heavy نزدیک شدند. آنها دو سال بعد یعنی در سال 1999 یکی از بهترین آلبومهایشان را ارائه دادند. در این آلبوم که Gathering نام دارد Heavy,Thrash وSpeed به خوبی حس می شود. هم اکنون ترکیب گروه چنین است: Chuck Billy (خواننده), Erick Peterson و James Murphy (گیتاریست), Steve DeGiorgio (بیسیست) و Dave Lombardo (درامر). در هر صورت تستامنت یکی از گروههای خوب Speed/Thrash است که البته در حد Metallica و Megadeth نیست, اما می شود آنها را با بزرگانی همچون : Sepultera,Kreator,Pantera وAnthrax مقایسه کرد

به نام عادل
مرگ
مرگ اشنایان خیلی سخته حتی اگه هر یکی دو ماه یه بار ببینیش.....
ولی همیشه باهاش خاطرات گرچه کم ولی شیرین داشته باشی....
سخته وقتی اخرین خاطرت باهاش این باشه که با وسپا کل مسیرو خلاف بری و کلی بگی و بخندی....
سخت تر میشه وقتی میفهمی تو خونه مرده 8 ساعت بعد فهمیدن

خوش به حالش تو خواب مرده چشمشو خودش بسته بود
smsنصف شب میزد که "همتونو دوست دارم با تشکر سید حسین علوی"
معروف بود به اینکه سی دی هاش همه خرابن اگه سی دی خراب از کسی میگرفتیم میگفتیم بابا سی دیت حسینی بود که....
چی بگم


مرگ چقدر نزدیکه خدایا

خداحافظ حسین.......

سلام دوستان
دو تا مطلب بود تو دلم مونده بود داشتم میترکیدم
گفتم بگم ملت بی موچی نشن
1.ما چرا انقدر بدبختیم که نمیتونیم جام ملت های آسیا رو تو کشورمون برگزار کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟به علت بی لیاقتی بعضی از مسئولین؟؟؟؟؟؟
2.ما مسئول کشور های دیگه هستیم؟؟؟باید این همه پول رو بریزیم تو شکم این فلسطینی های بی غیرت که این همه ساله یکی از مقدس ترین سرزمین ها رو از چنگشون در اوردن؟؟؟؟به خدا رکورد مورد تجاوز قرار گرفتن رو شکوندن... اها ادامه....... بعد بیان بنزین رو سهمیه بندی کنند من ترجیح میدم این پولو دود کنم تا بدم به اونا اونا هم بیان تو سازمان ملل به ما ضد حال بزنن
اقا به چه حقی بیت المال رو میدن به فلسطین سوریه لبنان؟؟؟؟؟اقا لعنت به جهل
ولش...
لطف کنید نظر بدید
هفته دیگه از اوین براتون پست میذارم
یه چیز دیگه سر بازی ایران ازبکستان برق داداش پویا....برق خودش نه برق خونشون از ساعت 1 تا اخر بازی رفته بود اقا چه وضعیتیه؟؟؟؟؟؟؟؟